Breaking and Broken Νέα στο Ιράκ

[Το παρακάτω είναι ένα ανέκδοτο blog για ζωντανός στη Βαγδάτη]

Σχεδόν όλοι στη Δύση έχει μια άποψη για τα μέσα μαζικής ενημέρωσης αυτές τις μέρες. Μερικοί λένε ότι είναι προκατειλημμένη πολύ προς μία ή την άλλη πλευρά, άλλοι παραπονούνται ότι υποβαθμίζει σημαντικά ζητήματα προς όφελος των σημείων άποψη των πολιτικών ή την εταιρική τους διαφημιστές. Αυτό που πολλοί στη Δύση δεν μπορεί να συνειδητοποιήσει όμως είναι ότι αυτές οι καταγγελίες δεν θα έχει θέση στην ιρακινή κοινωνία. Μέσα από αυταρχικά καθεστώτα και πικρό εμφύλιο πόλεμο, μέσα ενημέρωσης του Ιράκ έχει αναδειχθεί ως ένα ευρύ φάσμα ιδεών και πληροφοριών, και ένα μη εντελώς αγνώριστο σε μέσα ενημέρωσης των καταναλωτών στη Δύση.

Παρά το γεγονός ότι του είναι δύσκολο να φανταστεί κανείς μέσα στο σημερινό "on demand" πλούσιο περιβάλλον, ο αριθμός των ιρακινών εφημερίδων κατά τη διάρκεια της κυβέρνησης του Καρίμ Αμπντούλ Qasim τη δεκαετία του 1940 και του 1950, και συνεχίζοντας με κόμμα Μπάαθ του Σαντάμ, δεν ήταν παρά πέντε. Όλα εκ των οποίων ήταν, φυσικά, μόνο ευνοϊκό και ποτέ δεν επικρίνουν το καθεστώς. Σαντάμ εκτελεστεί τον έλεγχό του επί των μέσων ενημέρωσης επιθετικά και βάναυσα, τον έλεγχο των εφημερίδων, ραδιοφωνικών σταθμών και στην κορυφή, οι εκδοτικές εταιρείες. Οι δημοσιογράφοι στο Ιράκ σήμερα, αφηγούνται ιστορίες από τους φίλους τους σε βασανιστήρια και οι συνεργάτες του έχουν απαχθεί, ή χειρότερα. Μερικοί δημοσιογράφοι προσπάθησαν να αντισταθούν σε αυτό τον έλεγχο, ακόμη και ενώνει το Κίνημα Σαντρ στην εξέγερση του 1990. Πέρα από τη βία, ασφυκτικό κλοιό Σαντάμ κατά των μέσων ενημέρωσης προκάλεσε άλλα προβλήματα επίσης. Ιρακινών πολιτών ήταν τις περισσότερες φορές δεν έχουν εγκαταλείψει εντελώς στο σκοτάδι σχετικά με σημαντικά θέματα που τους αφορούν, αντί να αφήνεται να αρκεί για προπαγάνδα με το κόμμα Μπάαθ. Ακόμη και οι μεγάλες εφημερίδες Αθλητισμού ήταν υπό τον άμεσο έλεγχο του Ουντάι Χουσεΐν, ο γιος του Σαντάμ.

Μετά Σαντάμ απομακρύνθηκε από την αμερικανική εισβολή, ο αριθμός των Ιρακινών εφημερίδες, τηλεόραση και δορυφορικούς σταθμούς, το ραδιόφωνο και οι δημοσιογράφοι έκαναν υψούμαι ταχέως από τους πριν από το επίπεδο εισβολή των πέντε έως πάνω από 200, λειτουργεί από τις τοπικές εταιρείες και τα πολιτικά κόμματα. Ορισμένα ήταν ακόμη τελείως ανεξάρτητους εκδότες, όπως ο Al-Sabah, ένα από τα αγαπημένα του ιρακινού λαού για την αριστεία της στον τομέα που καλύπτει η κυβέρνηση. Ωστόσο, οι Ιρακινοί σύντομα διαπιστώθηκε ότι μια διαφοροποιημένη και ανοικτό περιβάλλον μέσα ήρθε με τη δική του σειρά προβλημάτων. Εκεί που κάποτε υπήρχαν μόνο τέσσερις εφημερίδες που παρουσιάζουν μια άποψη, αυτή του Σαντάμ, υπήρχαν σήμερα εκατοντάδες καταστήματα είδηση για τους Ιρακινούς για να διαλέξετε, το καθένα με τη δική του μοναδική προκατάληψη και άποψη. Τα πολιτικά κόμματα, όπως Tareek Al-Sha'ab (η διαδρομή του πληθυσμού) ανταγωνίζονται ανοιχτά με άλλα καταστήματα όπως ο Al-Basha'er εφημερίδα, για την καλύτερη ή χειρότερη.

Οι ομοιότητες με τα δυτικά μέσα ενημέρωσης υπερβαίνουν τα άγρια ποικιλία των καταστημάτων ειδήσεων, την "τυραννία της επιλογής", όπως συχνά αποκαλείται του. Πολλοί Ιρακινοί διαμαρτύρονται επίσης ότι νέα καταστήματα είναι αναξιόπιστος. Συχνά σταθμό μια εφημερίδα ή το ραδιόφωνο θα φέρουν μόνο πολιτική προπαγάνδα σε βάρος της πολύτιμες πληροφορίες που απαιτούνται από τους πολίτες. Μια κοινή καταγγελία επικεντρώνεται γύρω από το διογκούμενο επιδημία χολέρας. Ιρακινοί έχουν δοθεί πολύ λίγο χρήσιμη ειδήσεις σχετικά με την πρόληψη ή τη φροντίδα για κρούσματα χολέρας, αντί να αφήνεται να επιλέξουν από μια ποικιλία πολιτικών, εταιρικών ή θρησκευτική προπαγάνδα.

Δυστυχώς, αυτό είναι όπου οι ομοιότητες στο δυτικό άκρο των μέσων ενημέρωσης. Η ραχοκοκαλιά της βιομηχανίας των μέσων ενημέρωσης είναι οι Ιρακινοί εκτελεί τα νέα περίπτερα, και να πληρώνουν μια βαριά τιμή απλώς να παραμείνουν σε εργάσιμη ημέρα σε ημέρα. Σύμφωνα με την χαοτική ασφάλεια του Ιράκ, μερικές φορές απλή μεταφορά από και προς την εργασία μπορεί να είναι μια υπέρογκη δαπάνη για Ιράκ newsmen. Οι δαπάνες αυτές είναι στην κορυφή των τακτικών γενικών εξόδων όπως οι φόροι που καταβάλλονται στο κράτος και τις τοπικές κυβερνήσεις. Επιπλέον, οι δημοσιογράφοι και εργαζόμενοι στα μέσα ενημέρωσης συχνά βρίσκονται οι στόχοι των παραστρατιωτικών ομάδων ή συμμορίες. Για παράδειγμα, Muntader al-Zaidi, το περίφημο ιρακινό δημοσιογράφο »Γυάλισμα Thrower," ήταν ο ίδιος θύμα του Mehdi Στρατού θαλάμους βασανιστηρίων. Κίνδυνοι όπως αυτό είναι πέρα από τη σύγκριση με τη σχετική ταλαιπωρία που αντιμετωπίζουν τα δυτικά μέσα ενημέρωσης στην καθημερινή λειτουργία τους.

Αυτή την εβδομάδα σας φέρνουμε συνεντεύξεις με μόνο μια χούφτα των ιρακινών εμπιστευτικών πληροφοριών μέσα μόνο για να σας δώσει μια γεύση του δεν είναι μόνο πόσο εκπληκτικά παρεμφερή μέσα ενημέρωσης του Ιράκ είναι προς τα δυτικά, αλλά και πώς τρομακτικά διαφορετικές. Δείτε τι είναι σαν να λειτουργούν μέσα σε μια ακμάζουσα οικοσύστημα μέσα ενημέρωσης, ενώ όλα τα διαρκή τυράννους, εμφύλιο πόλεμο, και το επάγγελμα στο επεισόδιο αυτής της εβδομάδας των Alive στη Βαγδάτη.

Δημοτικότητα: 7% [?]

Μοιραστείτε αυτήν την ανάρτηση: